در نهايت اهل بهشت از سمت راست آن صخرهء جمع مىشوند و ميعاد نزديك مىشود . و جهنم از سمت راست در ژرفاى زمين هفتم فراهم مىآيد و در آن است بريدگى و درّهء جهنّم . پس خلايق از كنار صخره پراكنده مىشوند ، كسانى كه بايد بهشت بروند ، وارد آنجا مىشوند و كسانى كه بايد دوزخ بروند ، وارد آنجا مىشوند ، اين است معناى كلام خدا « فَريقٌ فِى الجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ » « 1 » پس از آنكه حسن عليه السلام او را از اوصاف تنديسها و تفسير سؤالاتش آگاه ساخت و پادشاه نگاهى به يزيدبن معاويه كرد و گفت : آيا فهميدى كه اينها علمى است كه جز پيامبر مرسل يا وصىّ مشاور و وزير او كه خداوند او را به همكارى پيامبرش گرامى داشته و يا عترت پيامبر برگزيده كسى آن را نمىداند و ديگرى كه خداوند بر دلش مهر زده و دنياى خود را بر آخرتش ترجيح وهواى نفسش را بر دين خود مقدم داشته است بيقين از ستمكاران است . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : يزيد با شنيدن سخنان پادشاه روم خاموش و سرافكنده شد . و پادشاه جايزه خوبى به حسن عليه السلام داد و او را گرامى داشت و به او گفت : از پروردگارت بخواه تا آيين پيامبرتان را نصيب من كند كه حلاوت پادشاهى بين من و آن آيين فاصله انداخته است و آن را زهر كشنده و عذاب دردناكى مىپندارم ! امام صادق عليه السلام فرمود : پس از آن يزيد نزد معاويه برگشت و پادشاه روم به وى نوشت كه هر كس را كه خداوند پس از پيامبرش علم و حكمتهاى تورات و انجيل و زبور و فرقان و آنچه در آنهاست به

--> ( 1 ) - شورى / 7 : گروهى در بهشتند و گروهى در آتش سوزان دوزخ .